به سامه  :

خیلی دلم میخواد باهات حرف بزنم .. بدون اینکه کسی باشه .. بدون اینکه تو پای دغدغه ی امتحاناتت و بزاری وسط و من دست ِ دل نگرانی های جانبیمو بزارم تخت ِ سینهَ ت .. دلم میخواد فقط خودم باشم و خودت .. با دو تا پنجره ی کوچیک .. این طرف من بشینم و اون طرف هم تو .. من بخندم و  تو هم هی تو دهنت آدامس بادکنک کنی و حرف بزنیم و حرف بزنیم و آخ که من چقدر حرف دارم ..  مثل اون وقتها .. یادته ؟؟ چقدر وقتی نیستی تنها ترم .. چقدر حرف نمی زنم .. چقدر نگاه نمی کنم .. چقدر نمی خندم .. انگار تابستون امسال از پارسال گرم تره اما نَفَسَم رو که گرم  " ها " میکنم ٬ یخ می زنم .. تب کردم یا لرز ؟؟ تو بگو ؟؟ ..

پ . ن : فقط دلتنگی کودکانه ی من  برای عهد و پیمانی که چند وقته سکوت ناگفته اش ٬ سرشاره ..!!