ما ايرانی ها هر چی ميکشيم از خودمون و افکار و کارهاي احمقانه مون ميکشيم که امروز به اين روز افتاديم تو facebook و orkut هزار تا سايت بيخود ديگه باهم دوستيم و عيدی و چارشنبه سوری و سيزده به در و چقدر miss  کردم تو رو ميفرستيم و عيد کجا ميری و اين حرفها.

 اما تو يه مملکتی که 20 درصد جمعيت يکی از شهرهاش ايرانی هست ما ايرانی های ترسوي زير آب زن اجنبی پرست خود شيرين کن حاضر نيستيم اين زبونی که هميشه واسه نيش و کنايه زدن و ظاهراً قربون صدقه رفتن همديگه بازه رو واسه دفاع از حق ايرانی بودن خودمون به کار بندازيم و بگيم ما ايرانی هستيم و فقط يک روز در سال رو به مناسبت آغاز سال نو جشن ميگيريم و تعطيل ميکنيم.

اين جور مواقع زبونمون رو موش خورده و لال ميشيم مبادا که يکی از هم وطن های عزيزمون از اين فرصت سو استفاده کنه و واسمون بزنه و مثلاً کارمون رو از دست بديم !! اينم يکی ديگه از موهبت های ايرانی بودن ماست